اگر در یک رابطه صرفا فقط گیرنده باشید عین یک بازی میمونه که توپ سمت شما پرتاپ شده اما توپ رو نگه داشتید خب اینجا بازی اصلا شکل نمیگیره در ارتباط ما با جهان هم همینطوره، خیلی ها میگن “چرا این اتفاق برای من نمیوفته، چرا این کار من پیش نمیره، چرا ” بجای اینکه همیشه “توقع،” داشته باشیم از “خدا، هستی و کائنات یا حتی آدمهای اطرافمون” بشین به این فکر کن که تا امروز چه چیزهایی به تو داده شده، اگر الان یکی از اونهارو نداشتی چقدر ناراحت بودی؟ چقدر از استعدادهایی که بهت داده شده استفاده کردی؟ اگر جهان به تو کمک کرد که زندگی تو به اندازه خودت تغییر کنه؛ چقدر کمک کردی که زندگی دیگران هم تغییر کنه؟ وقتی “صادقانه” به زندگیمون نگاه کنیم میبینیم که این رابطه ما با جهان هستی سالهاست که “یک طرفه” شده
سوده هروي
دوره جذابیت درونی
دوره جزیره گنج
اضافه کردن نظر